هاشمی رفسنجانی بی شک از بزرگ ترین سیاست مداران حال حاضر ایران است. با بررسی واکنش های ایشان قبل و بعد از انتخابات یاست جمهوری، این نتیجه حاصل می شود که هاشمی رفسنجانی هیچ گاه "تند و تیز" موضع گیری نمی کند و بیشتر به دنبال این است که به اصطلاح با پنبه سر ببرد! ... یعنی حتی در زمانی که جلوی 50 میلیون بیننده، احمدی نژاد، هاشمی و خانواده اش را به فساد متهم کرد، هاشمی فقط درخواست وقت از صدا و سیما کرد و به احمدی نژاد گفت که حرف هایش را پس بگیرد. و به رهبری نامه نوشت تا به مردم نشان دهد که رهبری نیز در قبال اجحاف ها، سکوت می کند. و همچنین نشان دهد که موضع رهبری به احمدی نژاد نزدیک تر است.
اگر به مصاحبه عفت هاشمی رفسنجانی در روز انتخابات ریاست جمهوری توجه کنید، ایشان می گوید که اگه تقلب کردند، بریزید توی خیابون ها ... از این جمله نباید به سادگی گذشت! موضع عفت هاشمی، قطعا نزدیک ترین موضع به خود هاشمی است ولی سیاست ورزی هاشمی رفسنجانی باعث می شود که خود او این چنین موضع گیری را انجام ندهد.
پس از انتخابات نیز هاشمی تا دو هفته سکوت کرد و پس از آن در مسجد قبا یکی دو بار از رهبری تشکر کرد! این تشکر باعث شد که اصول گرایان به ایشان اعتماد کنند و نماز جمعه تاریخی سبز را به دست او بسپارند. اصول گرایان خیلی امیدوار بودند به نمازجمعه سبز و تا حدی هم مردد بودند. اگر دقت کنید، مشاهده می کنید که حتی تا قبل از خطبه ها هم از تریبون نمازجمعه، هاشمی را تهدید می کردند که باید حرف های رهبری را تکرار کند. ولی هاشمی، فقط 2 بار از لفظ رهبری در سخنرانی خود استفاده کرد!
بعد از نماز جمعه سبز نیز موج حملات به هاشمی زیادتر شد و هاشمی هم با زیرکی تمام، هر گاه که موج حملات بیشتر شد، 2-3 بار از لفظ مقام معظم رهبری استفاده کرد تا اصولگرایان را راضی کند. مگر می شود که هاشمی با رهبری که از احمدی نژاد حمایت می کند تا هاشمی را در مناظره تلویزیونی به لجن بکشد، دوستی کرد؟ هر چقدر احمدی نژاد و رهبر بی سیاست هستند، هاشمی با سیاست هست و با پنبه سر می بره.
در حقیقت حمایت لفظی هاشمی رفسنجانی از رهبری، تنها برای خفه کردن صدای کودتاگران است. وگرنه مواضع هاشمی همان است که در نماز جمعه مطرح نمود و همان است که در خانه خود با همسرش درمیان می گذارد.
دقت کنید که نمونه ی جملات هاشمی در این مدت اخیر این گونه است: مقام معظم رهبری خیلی باهوش هستند، ولی به حقوق مردم رسیدگی کنید!